Grip – aan de slag met verslaving en stress bij autisme

“Als je grip wil krijgen op je gebruik, is het belangrijk om goed te weten waarom je dat wil.”

Grip Marc Bosma

Voordat ik Grip kocht vroeg ik me af:
Is dit boek wel wat voor mij?
Zal ik het nou wel kopen?
Vind ik het niet te duur?
Wat nou als het tegenvalt?
Heb ik er wel iets aan?
Mijn frustraties weg eten is misschien toch iets anders dan een verslaving?

Ik had natuurlijk overal nee op kunnen zeggen, maar de stemmetjes in mijn hoofd waren duidelijk tegen me, alles was natuurlijk te beantwoorden met gewoon ja. Nou ja, behalve dan de vraag: wat als het tegenvalt? Het viel namelijk helemaal niet tegen.

Ik weet pas sinds kort (nog niet officieel) dat ik ASS heb en wil mijn eetprobleem graag aanpakken. Ja, dat kan bij een diëtist, maar de vele diëtisten die ik heb bezocht zagen mijn redeneringen altijd als excuses, als niet willen, terwijl dat niet het geval was. Eten en ik zijn een slechte match. Dat wil zeggen:

wij eten in de basis gezond, dat is ook overduidelijk te zien aan mijn mede gezinsleden, maar ík eet mijn overprikkeling en vermoeidheid weg en móét dan ook gewoon iets ongezonds hebben.

Dat is een te lang verhaal voor nu, maar ik denk dat het valt onder de noemer gedragsverslaving.

Ook al is dit boek niet geënt op eetproblemen, toch verwachtte ik hier genoeg uit te halen om zelf het aan te pakken. Gut feeling!

Grip door inzichten

anonymous couch supporting obese woman resting on floor during training in gym

Het is bijna niet uit te leggen wat het boek voor me gedaan heeft, maar ik weet voor het eerst in al die jaren (en ik heb deze problemen al meer dan 22 jaar) weet ik waarom ik deze problemen ken. Het is me ineens zo helder geworden wat ik eraan kan doen! Nu wil ik zeker niet zeggen dat het makkelijk is, want het is niet zo dat je kunt stoppen met eten, zoals je kunt stoppen met drinken of gokken. Ik zal dus altijd op zoeken moeten naar een goede middenweg.

Grip door middel van signaleringsplannen

Het mooie aan dit boek is dat er heel veel oefeningen in staan, zodat je de vinger kunt leggen op het probleem. Het voert wat ver om dat hier helemaal uit te leggen. Dat is bijna niet te doen, het is niet voor niets dat ik erg lang deed over het lezen van dit boek.

Dankzij de signaleringsplannen heb ik echter wel heel veel meer in handen dan voor ik dit boek aanschafte.

Het is de bedoeling dat ik hier later nog een aparte blogpost over schrijf.

𝑾𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒐𝒆𝒌 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒈𝒂𝒂𝒕:

Het doel van dit boek is je te helpen grip te krijgen op je middelenverloop, gokken, gamen of ander verslavend gedrag. Het leren omgaan met stress speelt daarin een belangrijke rol. (Uit: Grip)

Het eerste hoofdstuk gaat over verslavingen:

Een verslaving ontstaat gelijkelijk en kenmerken van een verslaving zijn:
1 Steeds meer nodig hebben voor hetzelfde effect
2 Gebruik wordt steeds belangrijker
3 klachten als je stopt of mindert

shocked female worker in modern workplace

Het tweede hoofdstuk gaat over stressbronnen herkennen.
Het mooie aan dit hoofdstuk is dat ik op een heldere manier precies kon leren hoe ik stress kan herkennen. Er blijkt een hele wereld voor me open te gaan en weet nu nog beter hoe ik stress kan herkennen, wat er dan met me gebeurt.

Dat maakt dat ik ook makkelijker overprikkeling kan proberen te voorkomen.

In het derde hoofdstuk vind je tips die helpen bij het veranderen van je gedrag.
Het benoemd de kwaliteiten en valkuilen bij autisme. Ook vind je er een ‘vraag en antwoord’ deel.

In de hoofdstukken die volgen ga je aan de slag met allerlei lijsten die je gaan helpen om te stoppen met je verslaving(en) of die je helpen minderen.

“Regelmatig middelengebruik, gokken of gamen kan een vast patroon worden om de drukte in het hoofd te dempen of om het hoofd te resetten […] Voor een blijvende oplossing op langere termijn moet het patroon doorbroken worden.”

𝐌𝐢𝐣𝐧 𝐞𝐫𝐯𝐚𝐫𝐢𝐧𝐠

Vóór het lezen van dit boek dacht ik dat het onmogelijk zou zijn om zelf te herstellen van een eetverslaving – je moet immers ook gewoon eten en dat lokt vaak ook eetbuien uit. Toch wilde ik het per se proberen, want mijn eetbuien konden eigenlijk al jarenlang niet door gaan. Toch bleef ik maar zoeken naar de diëtist die me kon helpen. Niet met het voorschrijven van wat ik moest eten, want daar lag het probleem niet, maar in me helpen met de eetbuien die ik kreeg bij overprikkeling.

Zoals eerder gezegd heb ik heel erg veel gehad aan de oefeningen en de eerste keer dat ik heel bewust – en zonder boosheid – koos om niet mee te snoepen met anderen was ik heel trots op mezelf. Moet er wel bij zeggen dat ik mijn kind niet naast me kon hebben terwijl ze chocolade at, maar het begin is er! Op naar een gezonde zomer en hopelijk nog vele jaren bewuste keuzes maken.

Het mooiste zou zijn als ik dit voor de rest van mijn leven het antwoord op mijn probleem is.

Je kunt het boek onder anders bij Bol.com kopen.

liefs angela groen smal

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.