Wandelen ~ filosofische gids

Waardering: 5 uit 5.

Vandaag vertel ik je graag over het boek Wandelen – een filosofische gids van Frédéric Gros. Sinds mijn tienertijd heb al sinds iets met filosofie. Voordat ik spiritualiteit ontdekte dacht ik dat het de enige manier was om over het leven en het bestaan na te denken en vond ik het een mooie verklaring waarom dat ook deed. In eerste instantie las ik alleen wat ik tegenkwam, maar nadat ik ‘𝕯𝖊 𝖜𝖊𝖗𝖊𝖑𝖉 𝖛𝖆𝖓 𝕾𝖔𝖋𝖎𝖊’ had gelezen ging ik er actiever naar op zoek.


𝙽𝚒𝚎𝚝 𝚍𝚊𝚝 𝚒𝚔 𝚎𝚛 𝚘𝚘𝚔 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚒𝚎𝚝𝚜 𝚟𝚊𝚗 𝚋𝚎𝚐𝚛𝚎𝚎𝚙, 𝚕𝚊𝚊𝚝 𝚜𝚝𝚊𝚊𝚗 𝚍𝚊𝚝 𝚒𝚔 𝚑𝚎𝚝 𝚔𝚘𝚗 𝚘𝚗𝚝𝚑𝚘𝚞𝚍𝚎𝚗!

Ik vond het echter wel heel interessant. In de jaren die volgden deed ik er weinig mee, maar ik bleef erin geïnteresseerd en was altijd bij als ik er iets over las in boeken.

Filosofische gids

Wandelen – een filosofische gids kocht ik vanwege het feit dat het een filosofisch boek is, zoals de naam al zegt. 😉 Het leek me dan ook een uitstekend boek om op Texel te lezen, waar ik bijna niets anders deed dan wandenlen.

Ook al is het allemaal wat makkelijker te begrijpen dan ik deed als (jonge) tiener, het blijft wel een ding. Ik moest over sommige passages erg lang nadenken. Dat betekent dat ik ook veel heb moeten herlezen. Het voordeel was dat ik dagen over dit boek deed en veel heb geleerd. Vraag me niet wat haha. Het meeste ben ik weer vergeten.

𝙳𝚒𝚝 𝚒𝚜 𝚎𝚎𝚗 𝚋𝚘𝚎𝚔 𝚍𝚊𝚝 𝚓𝚎 (𝚘𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚖𝚎𝚎𝚛) 𝚘𝚖 𝚍𝚒𝚎 𝚛𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚐𝚎𝚠𝚘𝚘𝚗 𝚣𝚘 𝚝𝚒𝚎𝚗 𝚔𝚎𝚎𝚛 𝚔𝚊𝚗 𝚕𝚎𝚣𝚎𝚗 𝚎𝚗 𝚜𝚝𝚎𝚎𝚍𝚜 𝚠𝚎𝚎𝚛 𝚒𝚎𝚝𝚜 𝚗𝚒𝚎𝚞𝚠𝚜 𝚘𝚗𝚝𝚍𝚎𝚔𝚔𝚎𝚗.

Wandelen bezien uit verschillende opvattingen

Ik vond de persoonlijke vertellingen (van en) over de auteur zelf het leukst, maar je vind er ook levensverhalen van filosofen en schrijvers in terug.

Wandelen - een filosofische gids
Bron: Wandelen – Frédéric Gros

Ik twijfelde of ik deze (duurdere) versie zou kopen of de vorige, maar besloot toch te gaan voor dit pracht exemplaar. Een herziene, gebonden editie met prachtige illustraties én acht nieuwe hoofdstukken.

Dat maakt een totaal van 33 prachtige hoofdstukken, hoewel ik zo mijn voorkeur heb voor sommigen.

Wandelen in vele vormen

Mijn favorieten zijn:

  • Traagheid, over hoe snelheid een illusie is, omdat je denkt er tijd mee te winnen, terwijl haast en snelheid juist de tijd versnellen en de dag korter maken.
  • Eenzaamheid, over hoe je onmogelijk alleen kunt zijn als je wandelt in de natuur. Over hoe een licht en zacht regentje permanent gezelschap is. Over hoe alles tegen je praat en je begroet.
  • Met open ogen lopen dromen, over Rousseau en over hoe hij pas echt kan denken, scheppen, creëren of geïnspireerd raken als hij wandelt.

“Ik houd ervan op mijn gemak te lopen en halt te houden wanneer ik daar zin in heb. Een zwervend leven, dat heb ik nodig. Met mooi weer, te voet en onder haast door een mooi landschap trekken en als eindpunt van mijn reis een aangenaam doel hebben, dat is de levenswijze die me het best bevalt.”

Rousseau, Bekentenissen, p. 197
  • Zwaartekracht, over de lichtheid van het wandelen en hoe het zich verhoudt tot hardlopen. Het verschil ertussen en ten opzichte van andere sporten.
  • Energie, over het geluk van wandelen en hoe het voelt dat er een vuurtje in je borst brandt. Over de eerste energie van een bewegend lichaam.
  • Stiltes, over de verschillende soorten stiltes. Over hoe het je bij de strot kan grijpen. Over stiltes in de vroege ochtend.
  • Eeuwigheden, over hoe het nieuw nieuws het oude verjaagt. Over hoe praatjes elkaar opvolgend. Over het jachtige gehijg van alledag.
  • Op zoek naar vermoeidheid, over de vraag die de auteur regelmatig krijgt: ‘Waarom wandelt u eigenlijk?’ Over een bepaalde vermoeidheid proberen te bereiken.

“Er bestaat een abstract geestelijke vermoeidheid en dat is de ergste vermoeidheid van allemaal. Ze weegt niet zo zwaar als lichamelijke vermoeidheid en verontrust niet zozeer als emotionele vermoeidheid. Het is de last van het besef van de wereld, een niet kunnen ademen van de ziel.”

Fernando Pessoa, Boek der rusteloosheid

De auteur gebruikt veel verhalen van andere schrijvers/filosofen en maakt dit een erg uniek boek.

Wandelen – een filosofische gids

Tot rust komen, één worden met de natuur, voldoening: de zegeningen van het wandelen spreken steeds meer mensen aan. Voor lopen is geen scholing, techniek, materiaal of geld nodig. Alleen een lijf, ruimte en tijd. Wandelen wordt door Frédéric Gros nadrukkelijk beschreven als een filosofische daad en als een spirituele ervaring. Voor veel grote historische, filosofische of literaire figuren was lopen een manier om gedachten te ontwikkelen of inspiratie op te doen: Arthur Rimbaud, Friedrich Nietzsche, Mahatma Gandhi en Immanuel Kant. Ook existentiële, mystieke en culturele aspecten van het lopen komen in dit boek ter sprake: eeuwigheid, eenzaamheid, stilte, traagheid, vrijheid en de pelgrimstocht. Wandelen zal veel mensen die het niet van zichzelf weten, tonen dat ze eigenlijk wandelende denkers zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.